เมนูยิ้มโซน

บทความแนะนำ

Hotรู้นะว่าแอบมอง มองได้แต่อย่าตีนะ - Identity V

รู้นะว่าแอบมอง มองได้แต่อย่าตีนะ - Identity V รอบนี้ตึงๆ แต่เพื่อนตึงนะ ส่วนเราหมอปั่นชิลๆ ว่างๆ ก็ไปให้ฮันตีแล้วก็รักษาตัวเอง จู๊คน้อยแต่มีคุณภา...

5 พ.ค. 2567 10:21 น. 249 ครั้ง

Hotแพทริเซียขอจู๊ค เลยได้จู๊คแบบเต็มๆ - Identity V

แพทริเซียขอจู๊ค เลยได้จู๊คแบบเต็มๆ - Identity V เห็นสายซ่อมเยอะ เลยพูดเล่นๆ ว่าจะไปวิ่งให้ฮันไล่เรา ดีกว่าให้ฮันไปไล่สายซ่อม  ที่ไหนได้ พอเ...

5 พ.ค. 2567 10:20 น. 230 ครั้ง

Hotเราชอบปั่นเครื่อง คิลเลอร์ก็รักคนปั่นซะด้วย - Dead...

เราชอบปั่นเครื่อง คิลเลอร์ก็รักคนปั่นซะด้วย - Dead By Daylight ก็เราเล่นเกมเดดบายเดย์ไลท์ก็ต้องอยากออก เลยต้องปั่น พอปั่นมากๆ คิลเลอร์ก็ว้าวุ่น...

5 พ.ค. 2567 10:19 น. 223 ครั้ง

Hotฮันเตอร์ใจร้าย ไล่ทนายเต็มสุด ยอมหยุดกับคนอื่น - I...

ฮันเตอร์ใจร้าย ไล่ทนายเต็มสุด ยอมหยุดกับคนอื่น - Identity V วันนี้ทนายมาเจอกับฮันเตอร์ เริ่มมาก็โดนรุม แล้วทนายก็พยายามจู๊คให้ได้นานที่สุด แต่ก็ไ...

5 พ.ค. 2567 10:18 น. 230 ครั้ง

Hotเทียบกับมือใหม่ด้วยกัน ก็ไม่เป็นรองใครอยู่นะ - RoV

เทียบกับมือใหม่ด้วยกัน ก็ไม่เป็นรองใครอยู่นะ - RoV ช่วงนี้มาฝึกเต็มที่กับเกม RoV แพ้บ้างชนะบ้างไปตามประสาเกม แต่ตาที่ชนะก็แอบดีใจอยู่ เก็บประส...

5 พ.ค. 2567 10:18 น. 237 ครั้ง
แม่ทิ้งผมไว้ในสนามบินตอนผม 3 ขวบ และผมไม่เคยเจอแม่อีกเลย
5 ต.ค. 2562 13:29 น.

แม่ทิ้งผมไว้ในสนามบินตอนผม 3 ขวบ และผมไม่เคยเจอแม่อีกเลย

สวัสดีทุกคน ชื่อของผมคือ แมทธิว สำหรับตอนนี้นะ ถึงผมจะเคยมีชื่ออื่นจนถึงตอน 3 ขวบก็ตามเช่นเดียวกับที่เคยมีอีกนามสกุล อีกบ้าน แล้วแม่อีก 1 คน เรื่องนี้เกิดขึ้นกับผมได้อย่างไร ผมจะเล่าให้คุณฟัง

ผมจำเรื่องที่ตอนยังเล็กมากได้เพียงเลือนรางเท่านั้น ผมถูกรับไปเลี้ยงตั้งแต่ตอนที่ยังเด็กมากแต่ผมจำวันที่ผมพลัดหลงได้ วันที่แม่ทิ้งผมไป

เช้าวันนั้นผมมีความสุขมากเพราะแม่บอกว่าเราจะไป Disney World ด้วยเครื่องบินลำใหญ่ ผมตื่นเต้นมาก เมื่อเราไปถึงสนามบินแล้ววางกระเป๋าเดินทางใบเล็กไว้ที่พื้นและให้ผมนั่งบนนั้น เธอบอกว่าเดี๋ยวเธอจะเดินกลับมาแต่เดี๋ยวที่ว่านั้นหน้าเหมือนหลายปี ผมนั่งอยู่ตรงนั้นเกาะกระเป๋าเป้สีแดงใบเล็กทั้งน้ำตา ผมไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแต่ไม่นานผมก็พบว่า ตัวเองถูกล้อมรอบด้วยคนจำนวนมาก เจ้าหน้าที่ตำรวจ คนที่ทำงานในสนามบิน แล้วทุกคนก็ถามคำถามผม แต่ผมจำชื่อแม่หรือชื่อตัวเองไม่ได้ บอกตรงๆว่าตอนนั้นผมยังพูดได้ไม่มากเลยและยิ่งกว่านั้นคือผมทั้งอึ้งแล้วตกตะลึง ผมจำไม่ได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เพราะฉะนั้นจึงช่วยอะไรตำรวจที่พยายามจะตามหาครอบครัวของผมได้ไม่มากนัก 

พวกเขาตรวจค้นกระเป๋าเดินทางและกระเป๋าเป้ของผมและพบกระดาษโน้ตเขียนไว้ว่า “ดูแลเขาด้วย” ไม่มีชื่อหรือที่อยู่ใดๆเขียนไว้ในนั้น เวลาผ่านไปจะดูเหมือนจะไม่มีใครมาตามหาผม แล้วแม่ผมก็หายตัวไปแล้วไม่มีใครพบเธออีก คนที่ทำงานในสนามบินพยายามติดตามตัวเธอจากกล้องวงจรปิด แต่เธอหายไปอย่างไร้ร่องรอย หลังจากตำรวจหมดหวังในการตามหาตัวญาติของผม

ผมได้ไปอยู่กับครอบครัวดีๆครอบครัวหนึ่งที่รับผมไปเลี้ยงดูผมมีชื่อใหม่และบ้านใหม่ พ่อแม่ใหม่ของผมให้ความรักและพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อให้ผมลืมนะเลวร้ายที่สนามบินนั่น หลังจากนั้นผ่านไป 11 ปีผมมีความสุขมากจริงๆแล้วโตขึ้นมาเป็นเด็กธรรมดาๆ แน่นอนว่าความทรงจำวันหม่นหมองนั้นยังคงโจมตีผมแล้วซ้ำเล่า พร้อมคำถามที่ชวนให้เจ็บปวดซึ่งมักอยู่ในความคิดของผมเสมอก็คือ “ทำไม” จนกระทั่งในที่สุดผมก็พบคำตอบ 

พ่อแม่ใหม่ของผมร่ำรวยและงานยุ่งมากและเพราะอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่เราจะมีแม่บ้านอยู่ตลอดแม่บ้านของเรา อารี เป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากแต่เธอเพิ่งลาออกไปไม่นานเพราะต้องย้ายกลับบ้านของตน ผมโมโหสุดๆเพราะเราสนิทกันมากจริงๆ เธอเป็นคนเดียวที่ผมใช้เวลาด้วยนะตอนที่พ่อแม่ทำงาน พ่อแม่ผมจึงลงประกาศหาแม่บ้านใหม่ในอินเตอร์เน็ต แล้วเราก็ได้รับโทรศัพท์ทันที

เช้าวันถัดมาหญิงสาวที่ดูดีมากคนหนึ่งมาปรากฏตัวที่หน้าประตู ผมชอบเธอตั้งแต่แรกเห็น รอยยิ้มของเธอมีเสน่ห์มากและผมรู้สึกเหมือนรู้จักเธอมานานหลายปี ถึงแม้ว่าตอนที่เธอพูดกับผมจะมีความประมาทและไม่สบายใจเล็กน้อยอยู่ตลอดก็ตาม เธอมาทำความสะอาดบ้านทุกวันและหลังจากนั้นไม่นานเราก็กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เธอไม่ได้เล่าเรื่องของตัวเองมากนักแต่มักจะบ่นให้ฟังว่าชีวิตของเธอไม่ได้รวยด้วยกุหลาบ แล้วเธอไม่ค่อยจะมีเงิน 

ครั้งหนึ่งเธอมาหาผมแล้วถามว่าจะให้เธอยืมเงินสักนิดได้ไหมเพราะเธอมีปัญหาต้องใช้เธอดู ละอายใจ แล้วผมก็เป็นห่วงเธอจริงๆแล้วผมได้ให้เงินค่าขนมของผมไป ไม่นานจากนั้นเธอก็มาขอเงินผมอีกครั้งและอีกครั้ง จนถึงตอนนั้นหลังจากที่เธอมาขอแล้วขออีก ผมก็ไม่มีเงินให้เธออีกแล้ว ดังนั้นเมื่อเธอถามผมอีกผมจะแนะนำให้เธอไปคุยกับพ่อแม่ของผม เพราะผมเชื่อว่าพวกท่านไม่ปฏิเสธที่จะให้ความช่วยเหลือหญิงยากจนที่กำลังลำบาก ผมบอกเธอว่าแม่ใจดีและใจกว้างแค่ไหน แล้วทันใดนั้นเธอก็ร้องห่มร้องไห้แล้วตะโกนออกมาว่าฉันเป็น แม่เธอ 

ผมสะอึก อึ้งด้วยความโกรธ ผมแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลยจริงๆ เธอบอกว่ารักและคิดถึงผมมากแค่ไหน เธอรู้ว่าผมถูกรับไปเลี้ยงแล้วเฝ้าดูผมมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ไม่มีความกล้าที่จะออกมาแสดงตัว เธอบอกว่าตอนนั้นยังเด็กเรื่องโง่จนไม่สามารถเลี้ยงเด็กคนหนึ่งได้ ผมเธอพูดคำว่าเสียใจมากกว่าล้านรอบ คำพูดเหล่านั้นพาความทรงจำทั้งหมดให้กลับคืนมาอย่างฉับพลัน ผมกลายเป็นเด็ก 3 ขวบคนนั้น ที่กอดกระเป๋าเป้สีแดงและรอแม่กลับมา เธอกอดผมแน่นบอกว่าจะไม่มีวันทิ้งผมไปอีก แล้วจากนั้นก็วาดแผนการสวยหรูให้ผมฟัง บอกว่าเราจะกลับมาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้งและออกจากที่นี่ไปด้วยกัน แต่เรายังต้องการเงินเพื่อใช้ชีวิต อยู่ๆเธอก็จริงจังและเคร่งเครียดบอกว่าเธอต้องขโมยบัตรเครดิตของพ่อและหาว่ารหัสผ่านคืออะไร เราจะได้เอาเงินแล้วหนีไป จากนั้นไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขด้วยกันนะ ร๊อบ ซึ่งทำให้รู้ว่าชื่อจริงๆของผมคือ ร๊อบ หลังจากเธอกลับไป ผมกลับไปที่ห้องแล้วล้มตัวลงบนเตียง หัวหมุนติ้วในที่สุดผมก็ได้คำตอบที่เฝ้าถามมาตลอดชีวิต แต่ผมก็ต้องโศกเศร้า ผิดหวังอีกครั้งผมจะขโมยเงินจากครอบครัวตัวเองได้อย่างไร แล้วผมจะเปิดโปงแม่แท้ๆที่บอกว่ารักผมและขอให้ผมก็อาชญากรรมจริงๆได้อย่างไร 

เมื่อแม่บุญธรรมของผมขึ้นมาเพื่อบอกราตรีสวัสดิ์เธอก็พบผมนอนร้องไห้อยู่บนเตียง แน่ล่ะว่าผมต้องเล่าทุกอย่างให้เธอฟังทันที แต่ผมก็ขอไม่ให้เธอเรียกตำรวจและอย่าให้พ่อรู้เรื่องนี้ แม่ของผมฟังเงียบๆจากนั้นถอนหายใจหนักๆ แม่มีบางอย่างจะสารภาพกับลูกทั้งหมดนี้เป็นความของแม่เอง หัวใจของผมหล่นวูบเธอบอกผมว่าตลอดหลายปีมานี้เธอพยายามตามหาครอบครัวของผมและในที่สุดก็หาพบจนได้ เธอรู้ว่าตลอดที่ผ่านมาผมมีคำถามที่อยู่ในหัวและเธอเชื่อว่าการหาคำตอบจะช่วยจัดการได้ เธอพบแม่ของผมทำงานเป็นคนทำความสะอาดบาร์แห่งหนึ่ง เธอบอกแม่เรื่องผม และเสนอให้มาทำงานบ้านเรา พอแม่ที่แท้จริงของผมรู้ว่า จะมีเงินเดือนแน่นอน เธอก็ตอบตกลง แล้วเรารู้กันแล้วนะว่าต่อมาเกิดอะไรขึ้น

ตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้ว ผมไม่รู้ว่าแม่บุญธรรมของผมหาแม่แท้ๆของผมจะได้อย่างไร แต่ต้องใช้เวลาถึง 11 ปี แต่ยังไงก็ตามแม่แท้ๆไม่มาปรากฏตัวที่บ้านของเราอีก ผมก็พยายามจะกลับไปทำตัวตามปกติและยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น ในที่สุดผมก็ได้คำตอบแล้วผมก็ต้องอยู่กับมัน แค่กลายเป็นว่าแม่โดยสายเลือดเข้ามาในชีวิตผมเพื่อทำร้ายจิตใจผมถึงสองครั้ง แต่ผมก็ยังโชคดีที่มีแม่ที่แท้จริงซึ่งรักและเยียวยาหัวใจของผมได้

ถ้าคุณมีเรื่องราวที่คล้ายคลึงกันหรือกำลังตามหาพ่อแม่ของคุณ คนที่ทิ้งคุณไป ระวังไว้ให้ดี คุณไม่มีทางรู้เลยว่าคุณจะพบอะไร ตอนจบอย่างมีความสุขจะไม่เกิดขึ้นตามที่คุณคาดไว้ ถ้าคุณเป็นผมคุณจะทำอย่างไร จะหนีไปกับแม่แท้ๆหรือจะอยู่แบบเดิม ผมรอฟังคำตอบของพวกคุณอยู่

แบ่งปันเรื่องราวของผมกับเพื่อนคุณได้นะถ้าคิดว่านี่คือบทเรียนอันล้ำค่าส่ง 
 

เรื่องน่าสนใจอื่นๆ

กาแฟ เอสเปรสโซ่ ชาเขียว ร้านกาแฟโกปิออ (KOPE-O) รัชดาภิเษก ซ.3

1 ก.ย. 2562 13:44 น. 49,689 ครั้ง

วันนี้ yimzone พามากินกาแฟ ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ใจกลางกรุงเทพฯ ตั้งอยู่รัชดาภิเษก ซ.3 ร้านกาแฟ ขวัญใจพนักงานออฟฟิตย่านนี้ ที่ช่วงพักเที่ยง พักเบรค ต้อ...

เที่ยวเชียงราย เมืองเหนือสุดในสยาม

13 ต.ค. 2562 23:07 น. 39,859 ครั้ง

เชียงราย จังหวัดที่สวยงามอีกแห่งหนึ่งของภาคเหนือ ในประเทศไทย ได้มีโอกาสไปเที่ยวหลายครั้ง แต่ละครั้งก็พบกับความประทับใจไม่รู้เบื่อซะเลย เรียกว่าไปกีรอบ...

สุขภาพจิตเป็นสิ่งที่สำคัญ มาดูกันว่าเราจะรักษาสุขภาพจิตได้อย่างไร

1 เม.ย. 2566 00:47 น. 5,704 ครั้ง

สุขภาพจิตเป็นสิ่งที่สำคัญต่อความเป็นอยู่ของเรา มันมีผลต่อทั้งร่างกายและจิตใจของเรา การดูแลสุขภาพจิตจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นไม่แพ้กับการดูแลสุขภาพร่างก...